آنی که چو آب آمد و چون باد برفت
-
اندازه متن
+
آنی که چو آب آمد و چون باد برفت
با من شب دوشش گذر افشاد ، برفت
چندان سخنان به شکوه ام رفت کزو
حرفی که به یاد داشتم از یاد برفت
دل آب شد و ز راه چشمم همه ریخت
دل آب شد و ز راه چشمم همه ریخت از بس به دلم خیالت آتش انگیخت
آن را که رهی‌ست ره به کویی نبرد
آن را که رهی‌ست ره به کویی نبرد آبی که رود منت جویی نبرد
من دست…
