گفتم: به خرامیدن، بالاش نکوست.
-
اندازه متن
+
گفتم: به خرامیدن، بالاش نکوست.
غم گفت: مرا سیه چلیپاش نکوست
عقل آمد و گفت : این چه غوغاست که هست
دل گفت: هر آنچه هست گو باش، نکوست
خواهم گریزم، در بسته‌ست قفس
خواهم گریزم، در بسته‌ست قفس خواهم که بمانم، ندهد دل به هوس
خواهم به تو در…
ابر است و شب است و ره بیابان دراز
ابر است و شب است و ره بیابان دراز آنگاه دلی سوخته را با تو نیاز
