گل با گل زرد گفت: زرد ارچه نکوست ،
-
اندازه متن
+
گل با گل زرد گفت: زرد ارچه نکوست ،
سرخی د همت که جلوه گیرد رگ و پوست .
گفتش گل زرد: راست گفتی، اما
من جامه ی عاریت نمی دارم دوست.
آمد به برم اگر چه چون خواب گذشت
آمد به برم اگر چه چون خواب گذشت وز پیش دو دیده ام چنان آب گذشت
قوت من و تاب جان به بادم دادند
قوت من و تاب جان به بادم دادند آنگه سخن نهان به یادم دادند
تا ظن…
پیشنمایش
