چون سوختم، اشک شد به دامن آویخت
-
اندازه متن
+
چون سوختم، اشک شد به دامن آویخت
چون ساختم، آب گشت و از پیش گریخت
از سوختن و ساختن خود باری
من رشته به هم بستم و او باز گسیخت
نه قافیهاش درست و نه وزن بجا
نه قافیهاش درست و نه وزن بجا وز بدعت خویش کرده غوغا برپا
ای غلتبان از…
گفتم همه خفتهاند و بیداری نیست
گفتم همه خفتهاند و بیداری نیست جز مرغ سحر با من هشیاری نیست
گفتا مگرت کار…
