باد آمد و روی دشت و گلزار بسوخت
-
اندازه متن
+
باد آمد و روی دشت و گلزار بسوخت
در خرمن خندان گل آتش افروخت
میخواست نشان گذارد از خود بر خاک
آب همه بردو بار از اندوه اندوخت
خانه‌ام ابری‌ست
خانه‌ام ابری‌ست یکسره روی زمین ابری‌ست با آن. از فراز گردنه خرد و خراب و مست باد میپیچد. یکسره دنیا…
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است
گفتم چه شبی؟ گفت ز گیسوی من است. گفتم چه رهی؟ گفت بر ابروی من است.
