میگریم بی تو همچو بیمار به تب
-
اندازه متن
+
میگریم بی تو همچو بیمار به تب
میخندم با یاد تو چه روز و چه شب
باران و گل است و من بهاری دارم
با فکر تو در این همه طوفان تعب
در کوفتمش. گفت: چنین زود چرا؟
در کوفتمش. گفت: چنین زود چرا؟ دوری جستم. بگفت: مردود چرا؟
فریادم از جفاش چون برشد…
چنین دل و جان بهر تو آمد به شکست
چنین دل و جان بهر تو آمد به شکست. تا آنکه توام آمدی ای دوست به دست.
