گر بگریزی چو آهوان بگریزی (1913)
-
اندازه متن
+
گر بگریزی چو آهوان بگریزی
ور بستیزی چون آهنان بستیزی
زان شاخ گلی که ما درآویختهایم
ای مرغک زیرک به دو پا آویزی
گر بگریزی چو آهوان بگریزی
ور بستیزی چون آهنان بستیزی
زان شاخ گلی که ما درآویختهایم
ای مرغک زیرک به دو پا آویزی
لطفی که مرا شبانه بنواختهای امروز چو زلف خود پس انداختهای
چشم تو ز می مست…
سودای توام در جنون میزد دوش دریای دو چشم موج خون میزد دوش
تا نیم شبی…

