در زیر غزلها و نفیر و زاری (1862)
-
اندازه متن
+
در زیر غزلها و نفیر و زاری
دردیست مرا ز چهرههای ناری
هرچند که رسم دلبریهاش خوشست
کو آن خوشیئیکه او کند دلداری
در زیر غزلها و نفیر و زاری
دردیست مرا ز چهرههای ناری
هرچند که رسم دلبریهاش خوشست
کو آن خوشیئیکه او کند دلداری
ای دل اگر کم آیی کارت کمال گیرد مرغت شکار گردد صید حلال گیرد
مه میدود…
در خواب مهی دوش روانم دیده است با روی و لبی که روشنایی دیده است
یا…

