در زیر غزلها و نفیر و زاری (1862)
-
اندازه متن
+
در زیر غزلها و نفیر و زاری
دردیست مرا ز چهرههای ناری
هرچند که رسم دلبریهاش خوشست
کو آن خوشیئیکه او کند دلداری
در زیر غزلها و نفیر و زاری
دردیست مرا ز چهرههای ناری
هرچند که رسم دلبریهاش خوشست
کو آن خوشیئیکه او کند دلداری
در ظاهر و باطن آنچه خیر است و شر است از حکم حقست و از قضا و قدر…
میگفت یکی پری که او ناپیداست کان جان که مقدست است از جای کجاست
آنکس که…

