ای آنکه مرا دهر زبان میدانی (1701)
-
اندازه متن
+
ای آنکه مرا دهر زبان میدانی
ور زانکه ببندند دهان میدانی
ور جان و دلم نهان شود زیر زمین
شاد است روانم که روان میدانی
به ساقی درنگر در مست منگر (1044)
به ساقی درنگر در مست منگر به یوسف درنگر در دست منگر
ایا ماهی جان در…
یک سواری با سلاح و بس مهیب (91-2)
بخش ۹۱ - قصهٔ تیراندازی و ترسیدن او از سواری کی در بیشه میرفت
