هین نوبت صبر آمد و ماه روزه (1648)
-
اندازه متن
+
هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
روزی دو مگو ز کاسه و از کوزه
بر خوان فلک گردد پی دریوزه
تا پنبهٔ جان باز رهد از غوزه
هین نوبت صبر آمد و ماه روزه
روزی دو مگو ز کاسه و از کوزه
بر خوان فلک گردد پی دریوزه
تا پنبهٔ جان باز رهد از غوزه
صلا ای صوفیان کامروز باری سماع است و شراب و عیش آری
صلا که ساعتی دیگر…
هر چه دلبر کرد ناخوش چون بود هر چه کشت افزاست آتش چون بود
نقشهایی که…

