باغی که من از بهار او بشکفتم (1171)
-
اندازه متن
+
باغی که من از بهار او بشکفتم
بشکفت و نمود هرچه من میگفتم
با ساغر اقبال چو کرد او جفتم
سرمست شدم سر بنهادم خفتم
ای دشمن روزه و نمازم (1565)
ای دشمن روزه و نمازم وی عمر و سعادت درازم
هر پرده که ساختم دریدی بگذشت…
آن کس که تو را دارد از عیش چه کم دارد (602)
آن کس که تو را دارد از عیش چه کم دارد وان کس که تو را بیند ای…
