آتش در زن ز کبریا در کویش (990)
-
اندازه متن
+
آتش در زن ز کبریا در کویش
تا ره نبرد هیچ فضولی سویش
آنروی چو ماه را بپوش از مویش
تا دیدهٔ هر خسی نبیند رویش
آتش در زن ز کبریا در کویش
تا ره نبرد هیچ فضولی سویش
آنروی چو ماه را بپوش از مویش
تا دیدهٔ هر خسی نبیند رویش
ای شب ، شادی همیشه بادی شادا عمرت به درازیِ قیامت بادا
در یاد من آتشی…
از دلبر ما نشان کی دارد در خانه مهی نهان کی دارد
بی دیده جمال او…

