تا مهر نگار باوفایم بگرفت (267)
-
اندازه متن
+
تا مهر نگار باوفایم بگرفت
من بودم و او چو کیمیایم بگرفت
او را به هزار دست جویان گشتم
او دست دراز کرد و پایم بگرفت
تا مهر نگار باوفایم بگرفت
من بودم و او چو کیمیایم بگرفت
او را به هزار دست جویان گشتم
او دست دراز کرد و پایم بگرفت
کسی که عاشق آن رونق چمن باشد عجب مدار که در بیدلی چو من باشد
حدیث…
چو افتم من ز عشق دل به پای دلربای من از آن شادی بیاید جان نهان افتد به…

