رفتن چو ضرورتست و منزل بگذاشت (7)
-
اندازه متن
+
رفتن چو ضرورتست و منزل بگذاشت
من خود ننهم دلی که بر باید داشت
نگارِ من چو در آید به خندهٔ نمکین (14-5)
رفیقی داشتم که سالها با هم سفر کرده بودیم و نمک خورده و بی کران حقوقِ صحبت ثابت شده، آخر…
از بهر دل یکی به دست آوردن (58)
از بهر دل یکی به دست آوردن مطبوع نباشد دگری آزردن
