رفتن چو ضرورتست و منزل بگذاشت (7)
-
اندازه متن
+
رفتن چو ضرورتست و منزل بگذاشت
من خود ننهم دلی که بر باید داشت
گر همه زَرِّ جعفرى دارد (17-3)
همچنین در قاعِ بسیط مسافری گم شده بود و قوت و قوَّتش به آخر آمده و دِرَمی چند بر میان…
غریبی گرت ماست پیش آورد (32-1)
شیّادی گیسوان بافت که من علویم و با قافله حجاز به شهری در آمد که از حج همیآیم و قصیدهای…
