آمد برم آن نگار چون ماه تمام
-
اندازه متن
+
آمد برم آن نگار چون ماه تمام
کز روی بهار با تو دارم پیغام
پرسیدمش از حال گل، آورد عتاب:
با اینهمه ام گل، چه بری از گل نام؟
گفتم که بدان دهان همه شیرینی
گفتم که بدان دهان همه شیرینی
حیف است زخلق در نهان بنشینی
از دیده روانه است خونم که مپرس
از دیده روانه است خونم که مپرس بنگرکه به هجران تو چونم که مپرس
می خواستی…
