گفتم که بدان دهان همه شیرینی
-
اندازه متن
+
گفتم که بدان دهان همه شیرینی
حیف است زخلق در نهان بنشینی
گفتا نظر تو بود کوته در راه
سر برکنی ار ز ره مرا می بینی
داد آینهام به دست آن جان جهان
داد آینهام به دست آن جان جهان گفتا که در آئینه به خود دل شو نگران
آمد به برم اگر چه چون خواب گذشت
آمد به برم اگر چه چون خواب گذشت وز پیش دو دیده ام چنان آب گذشت
پیشنمایش
