ابر آمد و روی کوه و صحرا بگرفت
-
اندازه متن
+
ابر آمد و روی کوه و صحرا بگرفت
از دامن دشت تا به دریا بگرفت
دنیای غمی ساخت دلم را آنگاه
آسان با من تمام دنیا بگرفت
گویند که ما را به دست دگران
گویند که ما را به دست دگران می گیر و خلافی نه مرا نیز در آن
جان در سر این کردم یکسر شب دوش
جان در سر این کردم یکسر شب دوش و اندیشه در این کایدم آواش به گوش
