ابر آمد و روی کوه و صحرا بگرفت
-
اندازه متن
+
ابر آمد و روی کوه و صحرا بگرفت
از دامن دشت تا به دریا بگرفت
دنیای غمی ساخت دلم را آنگاه
آسان با من تمام دنیا بگرفت
ابر آمد و روی کوه و صحرا بگرفت
از دامن دشت تا به دریا بگرفت
دنیای غمی ساخت دلم را آنگاه
آسان با من تمام دنیا بگرفت
دود از بر خاکستر بنیادم شد افسوس که با خرابم آبادم شد
هر زیف و زنی…
باز از بر گل، لاله برافروخت چراغ وز ابر شبانه، باغ تر داشت دماغ
خرم دل…

