ابر آمد و روی کوه و صحرا بگرفت
-
اندازه متن
+
ابر آمد و روی کوه و صحرا بگرفت
از دامن دشت تا به دریا بگرفت
دنیای غمی ساخت دلم را آنگاه
آسان با من تمام دنیا بگرفت
افسرد به باغ من گل زرد مرا
افسرد به باغ من گل زرد مرا هیهات! ندانست کسی درد مرا
دل مرده چراغ من…
گفتا چه به غم در شدم از یاد سحر
گفتا چه به غم در شدم از یاد سحر گفتم که چه می دهد به ما باد سحر؟
…
