تا صبحدمان، در این شب گرم
-
اندازه متن
+
تا صبحدمان، در این شب گرم
افروخنه ام چراغ، زیراک
می خواهم بر کشم به جا تر
دیواری در سرای کوران.
بر ساخته ام، نهاده کوری
انگشت که عیب هاست با آن
دارد به عتاب کور دیگر
پرسش که چراست این، چرا آن.
وین گونه به خشت می نهم خشت
در خانه کور دیدگانی
تا از تف آفتاب فردا
بنشانمشان به سایبانان.
افروخته ام چراغ از این رو
تا صبحدمان، در این شب گرم
می خواهم بر کشم به جا تر
دیواری در سرای کوران.
بنشست به در ز پرده ، می خورده و مست
بنشست به در ز پرده ، می خورده و مست چشمش چو به من فتاد در پرده نشست.
…
گفتم: چه خوش آمدی ز کف جام بریخت
گفتم: چه خوش آمدی ز کف جام بریخت دم بست و غم آورید و تلخی انگیخت
