جوی است خموش، آسیاب افسرده
-
اندازه متن
+
جوی است خموش، آسیاب افسرده
هر بیش و کمی در آن بهم برخورده
یک زن پس زانوش به غم سر برده
دانی چه شده است؟ آسیابان مرده
گفت آنچه زمن داری؟ ستم است
گفت آنچه زمن داری؟ ستم است دل دادم و بیدل شدم و این نه کم است.
شب رفت و گذشت و در تن من چه تبی
شب رفت و گذشت و در تن من چه تبی از حرف توام به دل چگونه تعبی
