در حیرتم از روی و سر و موی نگار
-
اندازه متن
+
در حیرتم از روی و سر و موی نگار
باروی چو صبح و موی همچون شب تار.
بخت سیه از موی سپیدم بگریخت
دارد شب او هنوز صبحی به کنار.
ای رفته ز بس خیال بیهوده به خواب
ای رفته ز بس خیال بیهوده به خواب و افکنده ترا کار جهان در تک و تاب
گفتم دلم از دو چشم مست تو شکست
گفتم دلم از دو چشم مست تو شکست. گفتا شکند هرچه به ره بیند مست.
گفتم…
