در حیرتم از روی و سر و موی نگار
-
اندازه متن
+
در حیرتم از روی و سر و موی نگار
باروی چو صبح و موی همچون شب تار.
بخت سیه از موی سپیدم بگریخت
دارد شب او هنوز صبحی به کنار.
دل گفت که: شمع مجلس افروز منم
دل گفت که: شمع مجلس افروز منم جان گفت: ولیک خان و مان سوز منم
دلدار…
خندید و مهم داد مرا چای به دست
خندید و مهم داد مرا چای به دست یعنی که : نه مستی آورد چای که هست.
