در پیش کومهام
-
اندازه متن
+
در پیش کومهام
در صحنهی تمشک
بیخود ببسته است
مهتاب بی طراوت.لانه.
*
یک مرغ دل نهاده ی دریادوست
با نغمه هایش دریایی
بیخود سکوت خانه سرایم را
کرده است چون خیاش ویرانه.
*
بیخود دویده است
بیخود تنیده است
لم در حواشی آئیش
باد از برابر جاده
کانجا چراغ روشن تا صبح
می سوزد از پی چه نشانه.
*
ای یاسمن تو بیخود پس
نزدیکی از چه نمی گیری
با این خرابم آمده خانه.
مارا چه که در فرنگ چون ساختهاند
مارا چه که در فرنگ چون ساختهاند فواره هیون و پل نگون ساختهاند؛
زآن خیل درندگان…
با حرف کس اندیشهام از راه نشد
با حرف کس اندیشهام از راه نشد جز آنکه ترا دلم هوا خواه نشد
بیگانه مرا…
