راهی است مرا که هیچ سامانش نیست
-
اندازه متن
+
راهی است مرا که هیچ سامانش نیست
دردی است مرا که هیچ درمانش نیست
آگه نه زبس که دل به زندان دارد
دل هست که تاب زجر زندانش نیست
میمیرم صد بار پس مرگ تنم
میمیرم صد بار پس مرگ تنم میگرید باز هم تنم در کفنم
زان رو که دگر…
پرسیدی از دلم؟ همه رفت به باد
پرسیدی از دلم؟ همه رفت به باد پرسیدی از نشان ؟ مرا نیست به یاد
میپرسم…
