شب همه شب شکسته خواب به چشمم
-
اندازه متن
+
تجریش، آبان1337
شب همه شب شکسته خواب به چشمم
گوش بر زنگ کاروانستم
با صداهای نیم زنده ز دور
هم عنان گشته هم زبان هستم.
*
جاده اما ز همه کس خالی است
ریخته بر سر آوار آوار
این منم مانده به زندان شب تیره که باز
شب همه شب
گوش بر زنگ کاروانستم.
گل گفت چرا باد نخواندم در گوش
گل گفت چرا باد نخواندم در گوش برداشت ندا باد چرا ای گل جوش
ابر آمد…
شوخی که بهم کرده بسی ایسم بس ایست
شوخی که بهم کرده بسی ایسم بس ایست بی معنی و خود نداند از کیست ز چیست
