شب همه شب شکسته خواب به چشمم
-
اندازه متن
+
تجریش، آبان1337
شب همه شب شکسته خواب به چشمم
گوش بر زنگ کاروانستم
با صداهای نیم زنده ز دور
هم عنان گشته هم زبان هستم.
*
جاده اما ز همه کس خالی است
ریخته بر سر آوار آوار
این منم مانده به زندان شب تیره که باز
شب همه شب
گوش بر زنگ کاروانستم.
خواهم که پیام من رسانیش به گوش:
خواهم که پیام من رسانیش به گوش: کاینگونه که می جوشی با دوست، مجوش
اما چوسخن…
یک چند به گیر و دار بگذشت مرا
یک چند به گیر و دار بگذشت مرا یک چند در انتظار بگذشت مرا
باقی همه…
