شمع از سر سوز اشک حسرت میریخت
-
اندازه متن
+
شمع از سر سوز اشک حسرت میریخت
پروانه از او خونش به رغبت میریخت.
در دایره هرکه که داشت نوبت و آنجا
در ساغر هر که می ، به نوبت میریخت.
باد آمد و گل آمد و وقت آمد خوب
باد آمد و گل آمد و وقت آمد خوب خیز ای پسر وخیمه ز خاشاک بروب
روز خود در راهش شب میدارم
روز خود در راهش شب میدارم شب با غم او دل به تعب میدارم
هرچند به…
