عشق حتما میتواند
-
اندازه متن
+
هر بار با هم زمین میخوریم
احساس میکنم
مثل فنجانی خواهی شکست
کنارت مینشینم
مثل صندلی سکوت میکنی.
دامن سفید میپوشی
بدل میشوی به میزِ ناهار خوری
که تا زانو پاهایش را پوشانده است.
دارم میروم
به جایی فراتر از دامنِ سفید وُ فنجان وُ میز
به پارکِ رو به رو
پایِ درختِ چناری بنشینم
وَ شعر بخوانم
وقتی خشم توانست
از تو یک شیء بسازد
عشق حتما میتواند
از چنار یک زنِ زیبا بیافریند
تو فکر میکنی تنها یک بار همدیگر را دیدهایم
تو فکر میکنی تنها یک بار همدیگر را دیدهایم من این طور فکر نمیکنم 273 روز است هر روز یک…
چشمهای تو سوسوی دو ستارهاند
چشمهای تو سوسوی دو ستارهاند در سیاهیِ قرنِ بیست وُ یکم دستهای تو به نرمیِ بالِ کبوتر لبهای تو مثل…
