سرچشمهی رویشهایی
-
اندازه متن
+
سرچشمهی رویشهایی، دریایی، پایان تماشایی.
تو تراویدی: باغ جهان تر شد، دیگر شد.
صبحی سر زد، مرغی پر زد، یک شاخه شکست : خاموشی هست.
خوابم بر بود ، خوابی دیدم: تابش آبی در خواب ، لرزش برگی در آب.
این سو تاریکی مرگ ، آن سو زیبایی برگ. اینها چه، آنها چیست، انبوه زمانها چیست؟
این میشکفد، ترس تماشا دارد. آن میگذرد، وحشت دریا دارد.
پرتو محرابی ، میتابی. من هیچم: پیچک خوابی. بر نرده اندوه تو میپیچم.
تاریکی پروازی، رویای بیآغازی، بیموجی، بیرنگی، دریای همآهنگی!
نیها، همهمهشان میآید
نیها، همهمهشان میآید. مرغان، زمزمهشان میآید. در باز و نگه کم و پیامی رفته به بی سویی دشت. گاوی زیر…
پنجره را به پهنای جهان میگشایم
پنجره را به پهنای جهان میگشایم: جاده تهی است. درخت گرانبار شب است. ساقه نمی لرزد، آب از رفتن خسته…
