سرچشمهی رویشهایی
-
اندازه متن
+
سرچشمهی رویشهایی، دریایی، پایان تماشایی.
تو تراویدی: باغ جهان تر شد، دیگر شد.
صبحی سر زد، مرغی پر زد، یک شاخه شکست : خاموشی هست.
خوابم بر بود ، خوابی دیدم: تابش آبی در خواب ، لرزش برگی در آب.
این سو تاریکی مرگ ، آن سو زیبایی برگ. اینها چه، آنها چیست، انبوه زمانها چیست؟
این میشکفد، ترس تماشا دارد. آن میگذرد، وحشت دریا دارد.
پرتو محرابی ، میتابی. من هیچم: پیچک خوابی. بر نرده اندوه تو میپیچم.
تاریکی پروازی، رویای بیآغازی، بیموجی، بیرنگی، دریای همآهنگی!
صدا کن مرا صدای تو خوب است
[ai_playlist id="15671"] صدا کن مرا صدای تو خوب است. صدای تو سبزینه آن گیاه عجیبی است که در انتهای…
نزدیک آی، تا من سراسر من شوم
بام را برافکن ، و بتاب ، که خرمن تیرگی اینجاست. بشتاب ، درها را بشکن ، وهم را دو…
