(~. دَ) (مص م.)
۱- مالیدن.
۲- مغلوب کردن، مجازات کردن.
۳- فشردن.

(~. دَ) (مص ل.)
۱- بیچاره شدن، ناتوان شدن.
۲- درنگ کردن.
۳- معزول شدن.

(~. دِ) (حامص.)
۱- بیچارگی، ناتوانی.
۲- درنگ.

(~. یِ) (ص مر.)
۱- دون، پست.
۲- خسیس، مفلس.
۳- نادان، بی هنر.

(~. یِ) (حامص.) پستی، رذالت.

(فُ دَ) (مص ل.)
۱- به پایین خزیدن.
۲- درنگ کردن، تأخیر کردن.

(فَ وَ) (اِ.)
۱- چوبی که در پس می‌انداختند تا در باز نشود.
۲- سکان کشتی.
۳- بادبان کشتی.
۴- واحد شمارش کشتی و هواپیما.

(فَ. وَ دِ) (اِ.) نک فروند.

(~. نِ گَ) (ص فا.)
۱- کسی که به پایین نگاه کند.
۲- تنگ چشم، دون همت.

(فَ رْ وَ هَ) [ په. ] (اِ.) در اوستا فَروَشی و در پارسی باستان فرورتی ؛ به موجب اوستا پنجمین نیروی مینوی از نیروهای پنجگانه تشکیل دهنده انسان است به معنای پشتیبان و محافظ انسان و همه آفرینش نیک ...

(فُ. هِ تَ)
۱- (مص م.) پایین گذاشتن، بر زمین گذاشتن.
۲- آویزان کردن.
۳- (مص ل.) فرو افتادن.
۴- سست شدن.
۵- آویزان شدن.

(~. هِ تِ) (ص مف.)
۱- فرو افتاده.
۲- سست.
۳- آویخته شده.

(~. هِ دَ) (مص م.) نک فروهشتن.

(~. تَ) (مص م.) = فروهختن: فرو کشیدن، رو به پایین کشیدن.

(فَ رُ دِ) (ص مر.)خردمند، پسندیده.

(فُ کِ یا کَ)
۱- (مص مر.) فرو کشیدن.
۲- (ص فا.) فرو کشنده.

(فُ کِ. شُ دَ) (مص ل.)
۱- در جایی فرود آمدن و ماندن.
۲- از شدت چیزی کم شدن.

(~. کَ دَ) (مص ل.)
۱- مهار شدن.
۲- در جایی فرود آمدن و ماندن.
۳- از شدت و حدّت چیزی کم شدن.

(فُ. کِ دَ) (مص م.)
۱- پایین کشیدن، فرود آوردن.
۲- در جایی فرود آمدن و اقامت کردن.
۳- خوردن، نوشیدن.

(~. گُ. کَ دَ) (مص ل.) کوتاهی کردن، مضایقه کردن.