(قَ وَ یا وِ) (اِ.) = قژاوه: کجاوه، مجمل.

(قَ گَ) (اِ.)
۱- خفتان، لباس جنگ.
۲- نهالی، توشک. کژاغند و قزاگند و کزاگند و کجاکند نیز گفته می‌شود.

(قُ زَ) [ ع. ] (ص.) رنگارنگ.

(قِ زِ) [ تر. ] (اِ.) سرخ، قرمز.

(~.) [ تر - فا. ] (اِمر.) از انواع ماهی فلس دار از تیره آزادماهیان دارای گوشت لذیذ که در آب شیرین زندگی می‌کند.

(~.) [ تر. ] (اِ.)
۱- هر فرد از گروه قزلباش (به طوایف ترک که با سلطان حیدر صفوی و مخصوصاً با پسر او شاه اسماعیل اول در ترویج مذهب شیعه و به دست آوردن سلطنت یاری کردند، اطلاق می‌شود. ...

(قُ زْ) (ص.) (عا.) زهوار در رفته، درب و داغون، فاقد کارآیی.

(قَ زَ. قُ) [ تر - ع. ] (اِمر.) قسمی قلاب نر و ماده فلزی.

(قَ سّ) [ معر. ] (اِ.)
۱- روحانی مسیحی بین اسقف و شماس.
۲- کاهن. ج. قسوس.

(ق سّ) [ ع. ] (ص.)
۱- قسمت کننده، بخش کننده.
۲- سوگند بسیار خورنده.

(قَ مِ) [ ع . قسامه ] (اِ.) گروهی که برای گرفتن چیزی سوگند بخورند و آن را بگیرند.

(قَ وَ) [ ع. قساوه ] (اِمص.) سنگدلی، سخت دلی.

(قَ) [ ع. ] (ص.) صلب، سخت.

(قَ) [ ع. ] (مص م.)به زور به کار واداشتن.

(ق س) (ص.) کسی که در قمار نه باخته و نه برده باشد.

(~. دَ. رَ تَ) (مص ل.) (عا.) از حادثه یا مهلکه‌ای جان سالم به در بردن.

(قِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- عدل و داد.
۲- بهره، نصیب.
۳- قسمتی از یک کل که در فاصله‌های مساوی با کمیت‌های مساوی دریافت یا پرداخت می‌شود.

(قُ یا قِ) [ ع. ] (اِ.) ترازو، ترازوی بزرگ.

(قِ) [ ع - فا. ] (ص نسب.) منسوب به قسط، چیزی که پول خرید آن به صورت قسط پرداخت می‌شود، تقسیط.

(قِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بهره و نصیب.
۲- جزیی از کل. ج. اقسام.