(قِ) (اِ.) نک قوقو.

(اِ.) تکمه کلاه و پیراهن.

(قُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- سخن، کلام، گفتار.
۲- آواز، گفتار ملحون. ج. اقوال.

(~. دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.)
۱- وعده دادن.
۲- مقرر گردیدن، قرار دادن.

(قُ. مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) ورقه‌ای که خریدار و فروشنده به یکدیگر دهند پیش از معامله قطعی تا در فاصله بین قول و معامله قطعی، فروشنده مورد معامله رابه دیگری نفروشد و خریدار سر موعد آن ...

(~. گِ رِ تَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) پیمان گرفتن.

(لَ) [ تر. قللر ] (اِ.) غلامان سلطنتی.

(~.) [ تر. ] (اِمر.)مهتر غلامان، رییس غلامان.

(لِ) [ معر. ] (اِ.) گرفتگی، گرفتگی عضلات.

[ معر. ] (اِ.) قسمتی از روده فراخ که شامل سه بخش صاعد و افقی و نازل است. قولون صاعد در طرف راست شکم بالای روده و قولون نازل در سمت چپ به طرف پایین می‌رود. قولون افقی دنباله قولون ...

[ ع. ] (اِ.)
۱- زین پوش.
۲- نیی که میان آن کاواک نباشد.

(قُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گروه مردم.
۲- خویشاوندان. ج. اقوام.

(مِ) (ص.) مقنی، چاه کن.

(مَ) [ = قومینی، معر. ] (اِ.) شرابی که از آرد جو و آرد ارزن و غیره سازند، بوزه.

(قُ یَّ) [ ع. قومیه ] (اِمص.) اشتراک گروهی از مردم در تاریخ و زبان و آداب و رسوم که عامل پیوند و اتحاد بین آنان است.

(قُ وِّ) [ ع. قوه ] (ا ِ.)
۱- نیرو، انرژی، قدرت.
۲- آمادگی ذهنی، استعداد.
۳- هر کدام از توانایی‌های ذهنی یا جسمی انسان.
۴- از نظر سیاسی هر یک از سه نهاد حکومتی: قوه مقننه، قضاییه و مجریه.

(ص نسب.) = قهستان. قوهستان. کوهستان:
۱- منسوب به قهستان.
۲- نوعی از قماش و جامه که به احتمال قوی از پنبه ساخته می‌شده و ظاهراً باید از کرباس لطیف مشبک باشد که هنوز هم در حدود طبس می‌بافند و آن را ...

[ تر. ] (اِ.) گوسفند شاخ دار.

(قَ یّ) [ ع. ] (ص.)۱ - نیرومند.
۲- سخت، محکم.

(قُ یْ ئِ) [ تر. ] (اِمر.) یکی از دوازده سال دوره سنوات ترکان ؛ سال گوسفند.