[ از آرا. ] (اِ.) آب غلیظی که از دهان و گوشه‌های لب فرو ریزد. و بیرون آید.

(رَ) (اِ.)
۱- خود آهنی که به هنگام جنگ بر سر گذارند، مغفر.
۲- نوعی از سلاح، عزاره.

(رِ) [ انگ. ] (اِ.) واحد پول بریتانیا، ایرلند، مصر، سودان، سوریه، لبنان، ترکیه و قبرس.

(ر یا رَ) [ ایتا. ] (اِ.) (اِ.) سکه‌ای که ارزش آن در ازمنه و امکنه مختلف فرق می‌کند.

(ص.) سُر، لغزنده.

(خُ دَ) (مص ل.) سر خوردن، لیزیدن.

(بَ یا بِ) (اِمر.) = لیزآب:
۱- آب لزج که از دهان و بینی انسان و جانوران برآید.
۲- آب لزج که از میوه (مثلاً هندوانه‌ای که زمستانی بر آن گذشته) برآید.

(لِ زِ) [ انگ. ] (اِ.)
۱- وسیله‌ای برای تولید پرتوهای نوری.
۲- پرتو باریک و پرقدرت نور تک رنگ که در اجسام مختلف نفوذ می‌کند و می‌تواند الماس را هم سوراخ کند و در پزشکی و صنعت کاربرد فراوان دارد.

(لِ زِ) [ انگ. ] (اِ.) اسبابی که نوسان طبیعی اتم‌ها یا مولکول‌ها را در سطح‌های انرژی برای تولید تابش الکترومغناطیسی در ناحیه‌های نورمریی، فرابنفش یا فرا قرمز طیف مورد بهره برداری قرار می‌دهد.

(زُ) (اِ.) کباده کمان نرم که با آن تمرین کمان کشیدن کنند.

(دَ) (مص م.) لیز خوردن، سر خوردن.

(اِ.) قسمی بازی و قمار با پول.

۱ - (ری. اِمص.) لیسیدن: لفت و لیس.
۲- (ص فا.) در ترکیب به معنی لیسنده آید: کاسه لیس.

(حامص.)
۱- قسمی بازی و قمار با سکه بدین طریق که سکه را به فاصله‌ای اندازند و بعد با سکه‌ای دیگر آن را هدف قرار دهند.
۲- شیر یا خط بازی.

(پَ) (اِ.) نوعی بازی که در آن بازیکنان در پشت خط معینی می‌ایستند، یکی سکه یا شیئی دیگر را به جلو پرتاب می‌کند و دیگران می‌کوشند شی ء خود را هرچه نزدیک تر به آن پرتاب کنند تا برنده شوند.

[ فر. ] (اِ.)
۱- پروانه.
۲- دانش نامه.

(یِ) [ فر. ] (ص.) آن که دوره تحصیلات لیسانس را به پایان رسانیده.

[ فر. ] (اِ.) فهرست، صورت اسامی افراد یا اشیا یا هر چیز دیگر، سیاهه، صورت. (فره). ؛ ~ سیاه نام مخالفان و متهمان.

(س) (اِ.) نوعی آفت درختانی مانند سیب و گوجه.

(سَ یا س) (اِ.) سنگی که در آغل نسب کنند و بر سر آن نمک نهند تا چارپایان بلیسند.