ابزار فرهنگ لغت سایت، تنها ریشهی اصلی کلمات را قادر است جستجو کند.
اگر کلمهای که جستجو کردهاید دارای: پیشوند یا پسوند یا به شکل مرکب است، اصلِ ریشه را جستجو کنید.
لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
مآب
(مَ) [ ع. ] (اِ.) جای بازگشت.
مآخذ
(مَ خِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مأخذ.
مآرب
(مَ رِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مأربه.
مآل
(مَ) [ ع. ] (اِ.) عاقبت، سرانجام.
مأبون
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) متهم، تهمت زده.
مأثر
(مَ ثِ) [ ع. ] (اِ.) جِ مأثره، کارهای نیک و پسندیده.
مأثور
(مَ) [ ع. ] (اِمف.) حدیث، سخن نقل کرده شده.
مأثوم
(مَ) [ ع. ] (ص.) گناهکار، بزهکار.
مأجر
(مَ جَ) [ ع. ] (اِ.) آن چه که اجاره شود، مکان اجارهای ؛ ج. مآجر.
مأجور
(مَ) [ ع. ] (ص.) دارای اجر و پاداش.
مأخذ
(مَ خَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جای گرفتن چیزی.
۲- مصدر و اصل و بنیاد. ج. مآخذ.
مأخوذ
(مَ) [ ع. ] (ص.) گرفته شده.
مأدبه
(مَ دَ بِ یا بَ) [ ع. مأدبه ] (اِ.) طعامی که در ضیافت و مجلس عروسی دهند؛ ولیمه ؛ ج. مآدب.
مأذنه
(مَ ذَ نَ) [ ع. مأذنه ] (اِ.) جای اذان. ج. مآذن.
مأذون
(مَ) [ ع. ] (اِمف.)
۱- اجازه داده شده.
۲- یکی از مراتب دعوت اسماعیلیان.
مأربه
(مَ رُ بَ) [ ع. ] (اِ.) نیاز، ضرورت و احتیاج. ج. مآرب.
مألوف
(مَ) [ ع. ] (ص.) الفت گرفته، خو کرده.
مأمن
(مَ مَ) [ ع. ] (اِ.) جای امن و پناهگاه.
مأمور
(مَ) [ ع. ] (ص.) کسی که به او امر شده کاری انجام دهد.
مأموریت
(~. یَّ) [ ع. ] (اِ.) کاری که انجام آن از سوی مقامی واگذار و خواسته شدهاست.