(حِ یَ) [ ع. حمایه ] (اِمص.) پشتیبانی.

(حَ یِ) [ ع. حمائد ] (اِ.) جِ حمیده ؛ خوبی‌ها، خصلت‌های نیکو.

(حَ یِ) [ ع. حمائل ] (اِ.)
۱- بند شمشیر و آن چه به شانه و پهلو آویزند.
۲- قرآن کوچکی که به بغل آویزند.

(~. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) از شانه یکبری آویختن.

(حِ حِ یا حُ حُ) [ ع. ] (اِ.) گل گاوزبان.

(حَ) [ ع. ] (اِمص.) ستایش، ثناگویی.

(حَ) [ ع. ] (اِ.) آلت تناسلی مرد.

(حَ نِ) [ ع. حمدونه ] (اِ.)بوزینه، میمون.

(حُ مُ) [ ع. ] (اِ.) جِ حمار؛ خران، دراز - گوشان.

(حُ) [ ع. ] (ص. اِ.) ج. احمر.
۱- سرخ‌ها.
۲- سرخرویان.
۳- سرخ پوستان.

(حَ) [ ع. ] (ص.) مؤنث احمر، سرخ - رنگ.

(حُ رَ) [ ع. حمره ]
۱- (اِمص.) سرخی، قرمزی.
۲- (اِ.) رنگ سرخ، قرمز.
۳- نوعی آماس در بدن، باد سرخ، سرخ باد.

(حَ زَ یا زِ) [ ع. حمزه ] (اِ.)
۱- تره تیزک.
۲- از اعلام مردان است.

(حُ) [ ع. ] (اِمص.) بی خردی، نادانی.

(حُ مَ) [ ع. ] (ص.) جِ احمق ؛ بی خردان.

(حَ) [ ع. ] (ص.) زن کم خرد، زن کم عقل.

(حَ مَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بره.
۲- صورت فلکی بره ؛ اولین برج از بروج دوازده گانه می‌باشد. خورشید در حرکت ظاهری خود در فروردین م اه در این برج دیده می‌شود.

(حَ یا حِ) (اِ.) [ ع. ]
۱- (مص م.) بردن چیزی از جایی به جایی.
۲- (اِ.) بار. ج. احمال.

(حَ. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص م.)۱ - بردن چیزی از جایی به جای دیگر.
۲- تصور کردن، در وهم افتادن.

(حَ مَ) [ ع. ] (مص. اِ.)جِ حمله ؛تاخت‌ها، ت اختن‌ها.