ابزار فرهنگ لغت سایت، تنها ریشهی اصلی کلمات را قادر است جستجو کند.
اگر کلمهای که جستجو کردهاید دارای: پیشوند یا پسوند یا به شکل مرکب است، اصلِ ریشه را جستجو کنید.
لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
خزوک
(خَ) (اِ.) خبزدو؛ سرگین غلطان.
خزی
(خِ) [ ع. ] (مص ل)
۱- خوار شدن، پست شدن.
۲- خواری، رسوایی.
خزیدن
(خَ دَ) [ په. ] (مص ل.)
۱- روی سینه و شکم خود را به روی زمین کشیدن.
۲- آهسته به جایی درآمدن و در کنجی نهان شدن.
خزینه
(خَ نِ) [ ع. ] (اِ.) مال اندوخته شده، گنجینه، خزانه.
خس
(خَ)
۱- (اِ.) خار و خاشاک.
۲- (ص.) پست، فرومایه.
خس
(~.) [ ع. ] (اِ.) کاهو، کوک.
خسار
(خَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- گمراه گشتن.
۲- زیان بردن.
۳- هلاک شدن.
۴- زیان، گمراهی.
خسارت
(خَ رَ) [ ع. خساره ] (اِمص.) زیانکاری، زیانمندی.
خساست
(خَ سَ) [ ع. خساسه ] (اِمص.) پستی، فرومایگی.
خسباندن
(خُ دَ) (مص م.) خواباندن.
خسبیدن
(خُ دَ) (مص ل.) خفتن، به خواب رفتن.
خست
(خِ سَّ) [ ع. خسه ] (اِمص.)
۱- پستی، فرومایگی.
۲- تنگ چشمی.
خستر
(خَ تَ) (اِ.) نک خرفستر.
خستن
(خَ تَ) [ په. ]
۱- (مص م.) مجروح کردن.
۲- (مص ل.) آزرده شدن.
خسته
(خَ تِ)
۱- (ص مف.) مجروح، آزرده.
۲- فرسوده رنجدیده.
۳- (اِ.) زمینی که از بسیاری آمد و شد خاک آن کوفته و نرم شده باشد.
خسته
(~.) (اِ.) هسته.
خستو
(خَ) (ص.) مقر، معترف. ج. خستوان.
خستوانه
(خُ یا خَ تَ نِ) (اِ.)
۱- جامه پشمی خشن.
۲- خرقه.
خستگی
(خَ تِ) (حامص.)
۱- زخم، جراحت.
۲- رنجیده بودن از کار بسیار.
خسر
(خُ) (~.) [ ع. ] (مص ل.)
۱- زیان کردن.
۲- زیانکاری.