ابزار فرهنگ لغت سایت، تنها ریشهی اصلی کلمات را قادر است جستجو کند.
اگر کلمهای که جستجو کردهاید دارای: پیشوند یا پسوند یا به شکل مرکب است، اصلِ ریشه را جستجو کنید.
لیست واژهها (تعداد کل: 36,098)
دشت بان
(دَ) (ص مر. اِمر.) نگاهبان دشت، پاسبان کشتزار و مزرعه.
دشتان
(دَ) [ په. ] (ص.) حالت زنی که دچار عادت ماهانه باشد، حایض.
دشتی
(دَ)
۱- (ص نسب.) منسوب به دشت ؛ صحرایی.
۲- نام یکی از آوازهای ایرانی.
دشخوار
(دُ خا) [ په. ] (ص مر.) سخت، مشکل.
دشمن
(دُ مَ) [ په. ] (اِ.) آن که بد فرد دیگری را خواهان است ؛ عدو.
دشمنی
(~.)(حامص.)۱ - عداوت، خصومت.
۲- کر اهت، نفرت.
دشنام
(دُ) (اِمر.) فحش، ناسزا.
دشنه
(دَ یا دِ نِ) (اِ.) خنجر.
دشنگی
(دَ شَ) (اِ.) روزگار، دنیا.
دشوار
(دُ) [ په. ] (ص مر.) سخت، مشکل.
دشپیل
(دُ) (اِمر.) = دشپل: غده، دژپیه.
دشک
(دَ) (اِ.)
۱- رشته تابیده که بر سوزن کشند.
۲- ریسمان خام.
دعا
(دُ) [ ع. دعاء ] (اِمص.) نیایش، طلب حاجت از خدا. ج. ادعیه.
دعاب
(دَ عّ) [ ع. ] (ص.)
۱- شوخی کننده، لاغ گوی.
۲- شوخ.
دعابه
(دَ عّ بِ یا بَ) [ ع. دعابه ]
۱- (مص ل.) مداعبت، شوخی کردن، لاغ گفتن.
۲- (اِمص.) شوخی.
دعات
(دُ) [ ع. ] (ص.) جِ داعی.
دعام
(دِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- ستون، پایه چوب بست.
۲- بزرگ قوم، سروران ؛ ج. دعائم (دعایم).
دعاوی
(دَ) [ ع. ] (اِ.) جِ دعوی.
۱- ادعاها.
۲- مرافعهها.
۳- اسباب، وسایل.
دعایم
(دَ یِ) [ ع. دعائم ] (اِ.) جِ دعام و دعامه.
۱- ستونها.
۲- بزرگان قوم، سروران.
دعب
(دَ) [ ع. ] (ص.) شوخی، مزاح.