(~.) (اِمر.) درختی است از تیره گل سرخیان جزو دسته بادامی‌ها که دارای میوه شفت می‌باشد.

(~.)(حامص.)شرمندگی، خجالت.

(زَ دُ) (ص نسب.) نک زرتشتی.

(~.) (ص مر.) آن چه به رنگ زرد باشد، زردرنگ.

(زَ دَ) (ص.) (عا.) مردنی، ضیعف و زردچهره.

(زَ دِ)
۱- (اِمر.) قسمت زردرنگ درون تخم مرغ.
۲- (اِ. ص.) اسب زردرنگ.

(~. ~رَ یا رِ) (اِمر.) پارچه‌ای زردرنگ که یهودیان در قدیم برای بازشناختن از مسلمانان به جامه خود می‌دوختند.

(~. پِ)(اِمر.)رباط، رشته‌های زرد - رنگ که استخوان‌ها را به هم پیوند می‌دهد.

(~. بِ) (اِمر.) گیاهی علفی و پایا از تیره زنجبیلی‌ها جزو راسته تک لپه‌ای‌ها. قسمت مورد استفاده این گیاه ریزوم آن است که پس از خارج کردن از زمین ریشه‌های آن را جدا ساخته و با آب می‌شویند. سپس در ...

(زَ دَ) [ په. ] (اِمصغ.) نوعی هویج.

(زَ) (ص مر.) کنایه از: منافق.

(زَ) (اِمر.) یرقان.

(زَ) (ص فا.) کسی که خرده‌ها و ریزه‌های زر جمع کند.

(زِ زِ) (اِصت.) نق، غرولند، آواز نامطبوع.

(زُ زُ) [ ع - فا. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به زورزور، مرغی شبیه به گنجشک.
۲- مجازاً ضعیف، ناتوان.

(زِ رِ) (اِ.)
۱- درختچه‌ای است با برگ‌های دندانه دار و گل‌های خوشه‌ای زرد رنگ که میوه آن کوچک و قرمز رنگ و بیضوی است. ر یشه و برگ و میوه آن به مصارف دارویی و خوراکی می‌رسد.
۲- (عا.) ...

(~. پُ لُ) (اِمر.) نوعی پلو که در آن گوشت (معمولاً مرغ) زرشک و زعفران می‌ریزند.

(~.) (ص نسب.) (اِمر.) به رنگ زرشک (سرخ متمایل به کبود).

(زَ رْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) کشاورزی کردن.
۲- (اِمص.) کشاورزی.
۳- (ص.) کاشته. کشت.

(زَ رِ یّ) (اِ. ص.) زر خالص.