ابزار فرهنگ لغت سایت، تنها ریشه‌ی اصلی کلمات را قادر است جستجو کند.

اگر کلمه‌ای که جستجو کرده‌اید دارای: پیشوند یا پسوند یا به شکل مرکب است، اصلِ ریشه را جستجو کنید.

جستجوی واژه

لیست واژه‌ها (تعداد کل: 36,098)

شتر

(شَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- برگشتگی پلک چشم.
۲- فروهشتگی پلک پایین.
۳- انقطاع، بریدگی، انشقاق (لب زیرین و غیره).
۴- عیب، نقص.

شتر

(شُ تُ) [ په. ] (اِ.) پستانداری است نشخوارکننده از گروه سم داران بدون شاخ با پاهایی که دو انگشت دارد. این حیوان در برابر گرما و تشنگی بسیار مقاوم است. ؛ ~دیدی، ندیدی سفارش به کتمان راز. ...

شتر گاو پلنگ

(~. پَ لَ)(اِمر.)
۱- زرافه.
۲- کنایه از: ناهماهنگی و بی تناسبی.

شترخان

(~.) (اِمر.) جای نگهداری شتران.

شتردل

(~. دِ) (ص مر.) ترسو، بددل.

شترمرغ

(~. مُ) (اِمر.) = اشترمرغ: پرنده‌ای است از راسته دوندگان که بلندی اش تا ۳ متر می‌رسد. این پرنده دارای بال‌های کوچک است که هیچ وقت برای پرواز به کار نمی‌رود. وی به سرعت می‌دود و ماده آن در طول ...

شتره

(ش تِ رَ یا رِ) (ص.) (عا.) شِلَخته، بی نظم.

شتره زدن

(~. زَ دَ) (مص ل.) (عا.) با کفش‌های پاره و قدم نامنظم راه رفتن.

شترکینه

(~. نِ) (ص مر.) پُرکینه.

شترگلو

(~. گَ)
۱- (ص مر.) آن چه که مانند گلوی شتر منحنی باشد.
۲- (اِمر.) راه آب زیرزمینی که با لوله یا تنبوشه‌های بزرگ در زیر نهر یا رودخانه به وسیله دو چاه تعبیه کنند تا آب از یک سمت فرورود و ...

شتل

(شَ تَ) (اِ.) = شتلی: پولی که قمارباز پس از بردن، به صاحب خانه یا دیگران به رسم انعام می‌دهد.

شتم

(شَ تْ) [ ع. ] (مص م.) دشنام دادن.

شته

(شَ تَ یا تِ) (اِ.) حشره‌ای ریز که آفت درختان است.

شتوی

(شَ تَ) [ ع. ] (ص نسب.) زمستانی.

شتک زدن

(ش تَ. زَ دَ) (مص ل.) (عا.) سفت شدن ترشحات مایعات بر چیزی.

شتیت

(شَ) [ ع. ] (ص.) پراکنده ؛ ج. شتی.

شج

(شَ جّ) [ ع. ] (مص م.)
۱- شکستن سر.
۲- شکافتن کشتی دریا را.

شجاج

(ش) [ ع. ] (مص م.) سر یکدیگر را شکستن.

شجاع

(شُ) [ ع. ] (ص.) دلیر.

شجاع

(شُ) (اِ.) از صورت‌های فلکی جنوبی.