(ش) [ ع. ] (اِ.) شیر بچه‌ای که شکار کند؛ بچه شیر؛ ج. شبال.

(شَ نَ) (اِمر.) قطره‌ای شبیه دانه باران که شب روی برگ گل و گیاه می‌نشیند. بشم، بژم، بشک، اپشک، افشک، افشنگ و ژاله نیز گفته‌اند.

(شَ بَ یا بِ) [ معر. ] (اِ.) نوعی سنگ و آن گونه‌ای لینیت است که در نتیجه تراکم ذرات کربن و تغییرات شیمیایی نسبتاً سخت شده و رنگ سیاه براقی دارد و در جواهر - سازی مصرف می‌شود.

(ش) [ ع. ] (اِ.) مثل، مانند. ج. اشباه.

(شَ بَ) [ ع. ] (اِمص.) مشابهت.

(شُ بُ) (اِ.) جِ شبهه.

(شُ هَ) [ ع. شبهه ]
۱- (اِمص.) پوشیدگی امری.
۲- شک و گمان.
۳- اشک ال در تشخیص حق از باطل.
۴- (اِ.) مثل، مانند.

(شَ بُّ) (اِ.) نای رویین، ، نفیر؛ ج. شبابیر.

(شَ) (اِ.) شیپور.

(شَ) [ ع. ] (مص م.) درآمیختن، به یکدیگر در آوردن چیزی را.

(ش بْ) (اِ.) دوک، ریسه.

(شَ بَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- دام صیاد.
۲- دندانه‌های شانه.

(~. کَ) (اِمر.) آشیانه.

(شَ بَ کَ یا کِ) [ ع. شبکه ] (اِ.)
۱- هر چیز سوراخ سوراخ.
۲- تور ماهی گیری.
۳- در فارسی چند مؤسسه یا دستگاه وابسته به هم را گویند که در یک رشته کار کنند. ؛ ~بانکی مجموعه ...

(~.) (ص.) درویش، گدا.

(شَ بَ یِّ) [ ع. شبکیه ] (ص نسب.) (اِ.) پرده‌ای است عصبی که داخلی ترین پرده‌های جدار کره چشم را تشکیل می‌دهد.

(~.)
۱- (ص مر.) تیره.
۲- (اِمر.) گوهر شب چراغ.

(~.)
۱- (اِ.) سحر، سحرگاه.
۲- (حامص.) سفر کردن هنگام سحر.

(~. کَ دَ) (مص ل.) آخر شب از جایی به جایی رفتن.

(~.) (اِمر.) سحرگاه.