(ص رَ) [ ع. صداره ]
۱- (اِمص.) وزارت.
۲- نخست وزیری.

(صُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- دردسر.
۲- موجب زحمت.
۳- مزاحمت.

(صَ) [ ع. ] (اِ.) کابین، مهرزن.

(صَ قَ) [ ع. صداقه ]
۱- (مص ل.) دوستی داشتن.
۲- (اِمص.) دوستی.

(~. گُ) [ ع - فا. ] (حامص.)
۱- ضبط صداهای مناسب هر یک از هنرپیشه‌ها یا موسیقی متن فیلم و هماهنگ کردن نوارهای صدا با نوار تصویر.
۲- افزودن صدای مناسب به فیلم.

(صَ دَ) [ ع. ] (مص ل.) قصد کردن.

(صَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- سینه.
۲- اول هر چیزی.
۳- بالا، طرف بالا.
۴- پیشوا، بزرگ. ج. صدور.

(~ اَ ظَ) [ ع. ] (اِ.) رییس الوزراء، نخست وزیر، خواجه بزرگ (قاجاریان).

(~. نِ) [ ع - فا. ] (ص فا.)
۱- بالا دست نشین.
۲- مقدم، پیشوا.

(صُ رَ یا رِ) [ ع. صدره ] (اِ.)
۱- بالای سینه.
۲- سینه بند.

(صَ) (اِمر.) نوع مرغوبی از برنج که در شمال کشت می‌شود.

(صَ) [ ع. ] (مص م.)
۱- شکافتن چیزی.
۲- آشکار ساختن.

(صُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- گیجگاه، شقیقه.
۲- موی بنا گوش.

(صَ دَ) [ ع. ] (اِ.) گوش ماهی ؛ پوسته سختی که نوعی جانور نرم تن دریایی در آن زندگی می‌کند. انواع صدف وجود دارد از جمله: صدف خوراکی و صدف مرواریدی.

(ص) [ ع. ]
۱- (مص ل.) راست گفتن.
۲- (اِمص.) درستی و راستی.

(ص. کَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) درست درآمدن.

(صُ دَ) [ ع. ] (اِ.) جِ صدیق.

(صَ دَ قِ) [ ع. صدقه ] (اِ.) آن چه از مال که برای رضای خدا به بینوایان دهند.

(صَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) به هم کوفتن.
۲- (مص ل.) رسیدن کاری سخت.

(صَ مَ) [ ع. صدمه ]
۱- (مص م.) کوفتن، کوفتن دو چیز به هم.
۲- (اِمص.) کوفتگی، آسیب.
۳- (اِ.) آزار، مصیبت.