(حر.) نوزدهمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۹ در حساب ابجد.

[ معر. ] (اِ.) = طابق:
۱- ظرف آهنی مدور که بر آن نان پزند، تابه.
۲- خشت پخته بزرگ، آجر بزرگ.

(بِ) [ ع. ]
۱- (اِ.) سر ش ت، نهاد.
۲- (اِفا.) مهرزن.
۳- چاپ کننده، طبع کننده. ج. طابعین.

[ تر. ] (اِ.)
۱- صف، فوج.
۲- کتیبه.

(نَ یا نِ) [ ع. طاحونه ] (اِ.) آسیا، آس آب. ج. طواحین.

(اِ.) داریه زنگی.

(رِ) [ ع. ] (اِ.) مال نو، مال تازه.

(رِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- راه رونده در شب.
۲- مجازاً: دزد، فالگیر.
۳- ستاره صبح.

(رَ) [ معر. ] (اِ.) تارم ؛ خرگاه، سراپرده.

(~.) (ص نسب.)
۱- نرده چوبی یا آهنی که اطراف محوطه یا باغی نصب کنند.
۲- دست انداز.

(ص نسب.) نوعی جامه ابریشمی تیره گون.

[ ع. ] (اِفا.)
۱- آینده.
۲- ناگاه در آینده.
۳- ناگاه روی داده، عارض.
۴- گذرنده غیر - مقیم.

[ معر. ] (اِ.)
۱- طشت بزرگ.
۲- ظرفی که در حمام برای استفاده از آب به کار برند.
۳- پیاله، ساغر.
۴- آویزه‌های طلا یا نقره که بر علم آویزند.

(ص.) سَر بی مو.

(اِ.) مهره‌ای مکعب شکل که بر هر یک از شش طرف آن اعداد از یک تا شش نوشته شده‌است که در بازی نرد از آن استفاده می‌کنند.

(پُ لُ) (اِمر.) قسمی پلو. طرز تهیه آن چنین است که گوشت را ریزه ریزه کرده با دنبه و پیاز و قدری روغن هم داغ کرده در میان باطیه نازک گذارده، سرش را بسته و در وقت چلو دم کردن ...

(کَ) (اِمر.) نوعی خوراک و آن کبابی است که در طاس (ظرف مسی) پخته شود و سیب زمینی، به، هویج، آلو و سبزی‌های دیگر هم در آن داخل کنند و آن انواع مختلف دارد.

(ص فا.)
۱- قمارباز.
۲- حقه باز، شعبده باز.

[ ع. ] (اِ.) جِ طاعت ؛ بندگی‌ها، عبادات.

(عَ) [ ع. طاعه ]
۱- (مص م.) فرمانبرداری کردن.۲ - عبادت کردن.۳ - (اِمص.) فرمانبرداری.
۴- عبادت.