(عِ دِّ) [ ع. عده ] (اِ.)
۱- شمار، شماره.
۲- روزهای حیض زن.
۳- مدت زمانی پس از طلاق یا فوت شوهر که زن نباید شوهر کند.

(عَ) [ ع. ] (اِ. ص.) دشمن، خصم. ج. اعداء.

(عُ دَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- زمین خشک، سخت.
۲- جایی که در آن آرامش نتوان یافت.
۳- دوری جا.

(عُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) دشمنی کردن.
۲- ستم کردن بر کسی.
۳- (اِ.) دشمنی، ظلم.

(عُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) بازگشتن، برگشتن از ر اه.
۲- (اِمص.) بازگشت.

(~.) [ ع. ] (ص.) جِ عادل.
۱- عدل دهندگان.
۲- مردمان صالح برای شهادت در محضر قاضی یا حاکم.

(عَ وا) [ ع. ]
۱- (اِمص.) سرایت بیماری و تجاوز آن.
۲- (اِ.) بیماری واگیردار.

(عُ دْ وا) [ ع. ] (حامص.) فساد، تباهی.

(عَ) [ ع. ]
۱- (اِ.)شمار، شماره.
۲- (ص.) شمرده شده.

(عَ دِ) [ ع. عدیده ] (ص.)
۱- شمرده شده.
۲- بسیار، فراوان.

(عَ) [ ع. ] (ص.) نظیر، مانند.

(عَ) [ ع. ] (ص.) نیست شده، نابود.

(عَ مُ نَّ) [ ع. ] (ص مر.) بی مانند.

(عَ) [ ع. ]
۱- (اِمص.) شکنجه، آزار.
۲- (اِ.) درد و رنج.

(عِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- خط ریش.
۲- در فارسی به معنی رخسار، چهره.
۳- لگام اسب.

(عَ ذْ بْ) [ ع. ] (ص.)۱ - گوارا، خوشگوار.
۲- خوش، شیرین.

(عَ ذَ بِ) [ ع. عذبه ] (اِ.)۱ - شاخه درخت.
۲- خس و خاشاک.

(عُ ذْ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) پوزش خواستن.
۲- (اِ.) بهانه، بهانه‌ای ک ه هنگام پوزش خواهی آورده می‌شود.
۳- (عا.) عادت ماهانه، رگل.

(عُ. نَ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) عذر پذیرفتن.

(عَ) [ ع. عذراء ] (ص.)
۱- بکر، دوشیزه.
۲- گوهر سوراخ نشده.