(غَ لْ) [ ع. ] (ص.)
۱- باغ و مرغزار پر درخت.
۲- ستبر گردن.

(غَ لَ بِ) [ ع. غلبه ]
۱- (مص ل.) پیروز گشتن، چیره شدن.
۲- (اِمص.) چیرگی، پیروزی.
۳- تسلط، استیلا.
۴- کثرت، فراوانی.
۵- (اِ.) گروه بسیار، جمعیت، ازدحام.
۶- بانگ، فریاد.

(غُ لْ بِ کَ) (اِ.) (عا.) از بیخ کنده شدن.

(غَ) (اِ.) غربال.

(~. بَ) (ص فا.)
۱- غربال بند.
۲- کولی، قرشمال، غرشمال.

(غَ لَ) [ ع. ] (مص ل.) اشتباه کردن در حساب و شماره.

(غَ لْ) (اِمص.) گشتن از یک پهلو به پهلوی دیگر.

(غَ) (اِ.) = غلطاق: چوب بندی زین. ؛ کهنه ~ زن پیر بدسابقه.

(غَ) = غلطان: (ص فا.)
۱- چیزی که می‌غلتد، غلتنده.
۲- هرچیز گرد و مدور.

(غَ دَ) (مص م.) از سمتی به سمت دیگر گرداندن.

(غَ لْ تَ)
۱- (اِ.) سنگی به شکل استوانه که آن را روی بام‌های کاهگلی می‌غلتاندند تا کاهگل سفت شود.
۲- (ص.) مردی که آلت دست زنش باشد.

(غَ یا غُ تِ) (اِ.) چوبی استوانه‌ای شکل که با آن خمیر نان را پهن کنند.

(غَ تَ) (اِ.)
۱- سنگی استوانه‌ای شکل که روی بام‌های کاهگلی می‌غلتانند تا کاهگل سفت و محکم شود، بام غلتان.
۲- وسیله‌ای برای تسطیح جاده و هموار ساختن آسفالت تازه خیابان‌ها.
۳- چوبی گرد و میان سوراخ که آن را پایه ارابه ...

(غَ دَ) (مص ل.) از پهلویی به پهلوی دیگر گشتن.

(غَ) (اِ.) گره دوتا که به آسانی گشوده شود.

(غَ لَ) [ ع. ] (اِ.) ظلمت پایان شب چون با سپیدی درآمی‌زد، شبگیر.

(غَ لَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) اشتباه کردن.
۲- (ص.) نادرست.
۳- (اِ.) خطا.
۴- فضولی، تجاوز. ؛ چه ~ها (کن.) چه فضولی‌ها. ؛ ~ چاپی غلطی که در چاپ به وسیله حروفچین یا مصحح روی ...

(~. اُ دَ) [ ع - فا. ] (مص ل.) اشتباه پیدا شدن، خطا رخ دادن.

(~. اَ) [ ع - فا. ]
۱- (ص فا.) آن چه که دیگران را به اشتباه بیندازد، دارای ظاهر آراسته و پرهیمنه ولی توخالی.
۲- (ص مف.) تیری که به نشانه نرسد.

(~. غُ) [ ازع. ] (عا.)
۱- (ص مر.) پر غلط، بسیار غلط.
۲- (ق مر.) با غلط بسیار.