(~. مِ) [ ع - فا. ] (اِمر.) فهرست غلط‌های کتاب یا رساله چاپ شده که معمولاً در آخر کتاب افزایند، جدول خطا و صواب.

(~.) [ ع - فا. ] (حامص.) تصحیح نوشته یا گفته کسی.

(غِ لَ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) ستبر گردیدن.
۲- (اِمص.) ضخامت.

(غِ ظَ) [ ع. غلظه ]
۱- (مص ل.) غلیظ شدن، ستبر گردیدن.
۲- (اِمص.) ستبری.

(غُ غُ)
۱- حکایت صوت جوشیدن آب و شراب و جز آن، آواز جوشیدن دیگ.
۲- همهمه و فریاد.
۳- صوت پرندگان مانند بلبل.

(غُ غُ) (اِ.) چیزی را به زور و قوت تمام بر هوا انداختن.

(غُ غُ لِ) (اِ.)
۱- هیاهوی.
۲- هنگامه، آشوب. ؛ ~ء شام کنایه از: ازدحام شدید.

(غِ غِ لَ) (اِمر.) به خنده آوردن کسی با تحریک زیر بغل یا شکمش.

(~.) (ص نسب.) کسی که در برابر غلغلک حساس باشد و زود به خنده بیفتد.

(غُ نِ) (اِمر.) گلگونه، سرخاب.

(~.) الکی، بیهوده.

(غِ لِ) (اِ.) پوست گوسفند یا هر حیوان دیگری که یکسره از بدن آن جدا کنند.

(~. زَ دَ) (مص ل.) (عا.) بدل چیزی را به جای اصل آن به کسی دادن.

(غَ لَ) (اِ.) = غلفج:
۱- زنبور سرخ، زنبور عسل.
۲- زلو، زالو.

(غَ لَ) [ ع. ] (اِ.) کلون، چوبی که بدان در را بندند.

(غَ لِ) [ ع. ] (ص.) سخن دشوار و مشکل.

(غِ لْ) [ ع. ] (اِ.)
۱- جِ غلام.
۲- پسران خوب روی بهشتی.

(غُ لُ بِ) (اِ.) = غلنبه:
۱- هر چیز گرد و گلوله مانند که درشت و ناهموار باشد.
۲- جملات و عبارات مشکل و پیچیده که کسی برای اظهار فضل بیان می‌کند.

(غُ مَ یا مِ) [ ع. غلمه ]
۱- (مص ل.) تیز شهوت شدن (زن و مرد).
۲- (اِ مص.) تیزی شهوت جماع.

(غَ لَ) (اِمر.) (عا.) کتف، دوش.