(غِ) [ ع. ] (اِ.) پرده، پوشش.

(غِ) [ ع. ] (اِ مص.) تعمید، غسل تعمید.

(غ طْ) [ ع. ] (ص.)
۱- مهتر.
۲- جوانمرد.

(غَ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- غریدن شتر.
۲- خرخر کردن در خواب.

(غَ فّ) [ ع. ] (ص.) از صفات خداوند به معنای آمرزنده.

(غُ فْ) (اِ.)
۱- آبگیر، گودال.
۲- شمشیر آبدار.
۳- سندان آهنگری.

(~.) (اِ.)
۱- دسته مو.
۲- شاخ راست و نازک.

(~. کَ دَ) (م مص.) جدا کردن شاخه‌های راست و نازک و دسته کردن آن‌ها تا سپس در لیف پیچند و در خاک کنند.

(~.) (حامص.) عمق، ژرفا.

(غَ فْ) [ ع. ]
۱- (مص م.) پوشاندن، چیزی را پوشاندن.
۲- (اِمص.) چشم پوشی از گناه، آمرزیدن.

(~.) [ ع. ] (اِ.) منزل پانزدهم ماه که سه ستاره کوچک است در برج میزان.

(غُ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) چشم پوشیدن از گناه.
۲- (اِمص.) آمرزش.

(غِ لَ) [ ع. غفله ]
۱- (مص م.) فراموش کردن، اهمال کردن.
۲- بی خبر شدن.
۳- (اِ مص.) فراموشی.

(غِ لَ تَ نْ) [ ع. غفلتهً ] (ق.) ناگهان، بی خبر.

(غُ فِ یا فِّ) (اِ.)پوستین، پوستین نرم بره.

(غَ) [ ع. ] (ص.) از صفات خداوند به معنای آمرزنده.

(غَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) غفران، مغفرت.
۲- (ص.) بسیار، فراوان.

(غُ فَ یا فِ لِ یا لَ) [ ع. غفیله ] (اِ.) نمازی است از نمازهای نافله که میان نماز مغرب و عشا خوانده شود و آن دو رکعت است به ترتیبی خاص.

(غِ) [ ع. ]
۱- (مص ل.) کینه داشتن.
۲- حسد بردن.
۳- (اِ.) کینه.
۴- حسد.
۵- دشمنی.

(غُ) [ ع. ] (اِ.)۱ - گردن بند.
۲- بند و زنجیری که به گردن یا دست و پای مجرمان می‌بندند.