ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آز (25)
-
اندازه متن
+
ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آز
وی مبرا ذات میمون اخترت از زرق و ریو
در بزرگی کی روا باشد که تشریفات را
از فرشته بازگیری آنگهی بخشی به دیو
ای هدهد صبا به سبا میفرستمت (90)
ای هدهد صبا به سبا میفرستمت بنگر که از کجا به کجا میفرستمت
حیف است…
دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَم (349)
دوش سودایِ رُخَش گفتم ز سر بیرون کُنَم گفت کو زنجیر؟ تا تدبیرِ این مجنون کُنَم
