ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آز (25)
-
اندازه متن
+
ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آز
وی مبرا ذات میمون اخترت از زرق و ریو
در بزرگی کی روا باشد که تشریفات را
از فرشته بازگیری آنگهی بخشی به دیو
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند (177)
نه هر که چهره برافروخت دلبری داند نه هر که آینه سازد سِکندری داند
نه…
دلِ من در هوایِ روی فَرُّخ (99)
دلِ من در هوایِ روی فَرُّخ بُوَد آشفته همچون مویِ فَرُّخ
بجز هندویِ زلفش هیچ…
