ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آز (25)
-
اندازه متن
+
ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آز
وی مبرا ذات میمون اخترت از زرق و ریو
در بزرگی کی روا باشد که تشریفات را
از فرشته بازگیری آنگهی بخشی به دیو
بیار باده و بازم رهان ز مخموری (36)
بیار باده و بازم رهان ز مخموری که هم به باده توان کرد دفع رنجوری
…
هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز (258)
هزار شُکر که دیدم به کامِ خویشت باز ز رویِ صدق و صفا گشته با دلم دَمساز
